Stilska razuđenost kao ogledalo vremena: Muška ruka Aratos trija
Aratos trio, koji čine violinistkinja Katarina Popović, klarinetista Mihailo Samoran i pijanista Vladimir Vanja Šćepanović, priredio je koncert pod nazivom Muška ruka u okviru ciklusa Studio Slavenski. Ciklus koncerata Studio Slavenski posvećen je negovanju i promociji stvaralaštva srpskih kompozitora, a na koncertu Aratos trija to očekivanje je u potpunosti ispunjeno.
Koncert Muška ruka nastavak je nastojanja ovog ansambla da izvodi dela srpskih kompozitora pisana za klarinetski trio. Na jednom od prethodnih koncerata izvodili su muziku srpskih kompozitorki, dok su na ovom koncertu, održanom u kamernoj sali Legata Slavenskog, interpretirali dela Dejana Despića, Stanka Simića, Milana Mihajlovića, Marka Kovača, Vladimira Tošića i Ivana Brkljačića.
Ovaj prilično nehomogen program zasnovan je na preseku stvaralaštva odabranih srpskih kompozitora 20. i 21. veka, u kojem se prepoznaju različiti stilski impulsi samih autora.
Od Stare pesme i igre Dejana Despića, kao najstarijeg među kompozitorima na programu, preko kultnog Lamentoza Milana Mihajlovića, MOTUOS-a Vladimira Tošića, Kuvade Ivana Brkljačića i Leptirovog sna Stanka Simića, do Himne Marka Kovača – kao najmlađeg među njima – javlja se mnoštvo različitih muzičkih utisaka koji, u najširem smislu, odražavaju duh vremena, kako savremenog trenutka, tako i prethodnih decenija.
Optimizam i potraga za bojama
〰️
Optimizam i potraga za bojama 〰️
Interpretacije Aratos trija odisale su svežim čitanjem partitura; nije bilo patine, već su bile prožete optimizmom i potragom za odgovarajućim bojama i kontrastima među delima.
Tome svakako doprinosi i velika raznolikost stilskih okvira. Stara pesma i igra odisala je prozračnom bojom koja je jasno istakla fakturu ove kompozicije, koja vrlo komunikativno deluje na slušaoce. Leptirov san Stanka Simića osmišljen je i interpretiran tako bajkovito da je ostvarena slika jednog zen-stanja, bliskog istočnjačkoj literaturi kojom je delo i inspirisano.
U interpretaciji Mihajlovićevog Lamentoza formiran je zvuk koji je na vrlo plastičan način istakao lirizam, kako ovog dela, tako i kompozitorovog izraza koji je postao njegov zaštitni znak u zreloj stvaralačkoj fazi. Himnu Marka Kovača odlikuje spoj muzičkog minimalizma, muzike Olivijea Mesijana i sevdalinke. Spor i napet muzički tok kompozicije realizovan je kroz efektnu boju trija, koji je jasno formirao okosnicu dela kroz guste klavirske akorde i zaoštrene disonance, kao i izražajne boje violine i klarineta.
MOTUOS Vladimira Tošića nosi karakteristične minimalističke stilske elemente kompozitora. Izazov ovog izvođenja ansambl je prevazišao oblikovanjem veoma temperamentnog i dinamičnog muzičkog toka, u kojem je početni motivski impuls transformisan na upečatljiv način. Ivan Brkljačić je kompozitor koji se rado poigrava različitim vanmuzičkim inspiracijama. U Kuvadi on podražava psihološko stanje istoimenog običaja, u kojem muškarac tokom ženine trudnoće oponaša njeno stanje. Zvučna imaginacija muzičkog toka organizovana je kroz preslikavanje tog psihološkog stanja, kroz kontinuirano muzičko kretanje koje se razvija u talasima i tri veće formalne celine. Trio je ovu kompoziciju interpretirao vrlo karakterno, sa suptilnim zaokretima u različitim muzičkim segmentima, čime je ostvaren maštovit i izražajan muzički sadržaj.
Ansambl izražene interpretativne fleksibilnosti
〰️
Ansambl izražene interpretativne fleksibilnosti 〰️
Aratos trio se u ovom programu predstavio kao ansambl izražene interpretativne fleksibilnosti, sposoban da odgovori na širok dijapazon stilskih zahteva savremene srpske muzike.
Njihovo sviranje odlikuje svež i akademski pristup partiturama, poštovanje tradicije izvođačkih obrazaca, uz jasno artikulisanu potragu za bojom, dinamikom i međusobnim balansom. Posebno se izdvaja sposobnost ansambla da oblikuje koherentan muzički tok i u stilistički raznorodnom programu, zadržavajući izražajnu preciznost i uverljivost u karakterizaciji svakog dela.